Nareszcie coś nie o robotach.

Dosyć już o robotach, Noblach i świetlnych szczypcach. Może rzeczywiście, nie każdy musi mieć coś wspólnego z techniką, technologią, inżynierią i cyferkami. Jest na świecie miejsce i dla inżynierów, i dla pisarzy. Dla piekarzy i cukierników. Dla sprzedawców i marketingowców.

O właśnie, o marketingu mi się ostatnio przypomniało. Stare dzieje, interaktywne agencje, projekty stron, kiedy to było :-) I taki filmik mi się wyświetlił z jednego z feedów, które z poprzedniego życia mam jeszcze aktywne:

O czymże ta czterominutowa historyjka? O dinozaurach w wielkich korporacjach zapatrzonych we własną przeszłość. Ślepych na dane, rzeczywiste trendy i oczywiste zdarzenia. Okłamujących samych siebie, że ich czas jeszcze nie przeminął i chcących aby było jak kiedyś...

No i nie mogłem uciec od wrażenia, że marketingowiec który pracuje nad markami drapieżników powinien posiadać - wśród mnóstwa innych - na pewno takie kompetencje jak myślenie strategiczne, rozwiązywanie złożonych problemów, statystyka (rozumienie danych, oddzielenie osobistych preferencji, przygotowanie raportów i wniosków), myślenie krytyczne, rozumienie trendów...

Puk puk.
- Kto tam?
- Matematyka...

:-)

Tańczący pieso-robot, i żeby nie było, że te roboty to takie super są...

Nie chciałbym, żeby powstało wrażenie iż całe dnie siedzę z opadniętą szczęką i podziwiam jak kłębek kabli, metalu i tworzyw kompozytowych gania po skrzynkach. Bardzo podoba mi się lekko chłodniejszy ton tego komentarza. Ale jednocześnie wczoraj takie cudo widziałem:

Nawet, jeśli to wszystko jest zaprogramowane na ten jeden taniec, i nawet jeśli Atlas nie potrafi biegać po schodach i otwierać drzwi, to za 10 lat będą tańczyć do dowolnego kawałka muzyki, i biegać w każdych środowiskach. Daję głowę!

Miłego weekendu!

O robotach i nietrzeźwych kierowcach wózków widłowych...

„Liczy się gospodarka, głupcze!” - pod tym hasłem Bill Clinton wygrał w 1992 kampanię prezydencką. Od tego czasu to powiedzenie funkcjonuje w skróconej wersji jako 'gospodarka, głupcze'. To tytułem przypomnienia skąd się wzięło to dość często powtarzane powiedzonko.

Trzymałem się za boki ze śmiechu, gdy oglądałem kompilację wypadków robotów:

A potem nie było mi do śmiechu, gdy zobaczyłem to:

Ludziom (właściwie człekokształtnym) nauka chodzenia zajęła miliony lat. Boston Dynamics istnieje 26 lat. Jeśli poświęcą następnych 10 na obniżenie ceny, zwiększenie niezawodności i dostępności swoich robotów, to w czasie kiedy dzisiejsi ósmoklasiści wejdą na rynek pracy, wejdą w środowisko zupełnie inne niż to, które obecnie znamy, w którym dobrze się czujemy, i w którym możemy pośmiać się z robotów.

Powtarzam się, ale kluczem do świata przyszłości jest matematyka. Niekoniecznie na poziomie doktoratu, ale na poziomie swobodnego poruszania się po świecie struktur, cyfr, logiki i zadań.

A więc... 'matematyka, głupcze' :-)

A to dla tych, co śmieją się z wypadków robotów. Ludzie też potrafią...

Co robimy naszym dzieciom?

Dość przygnębiająca lektura artykułu na innym blogu, który odwołuje się do oryginalnej pracy 'Trajectories of the Earth System in the Anthropocene'. Choć mocno udekumentowany, bardzo prawdziwy i nie dający nadziei dla naszych wnuków, osobiście jestem sceptyczny co do  wpływu tego rodzaju publikacji na społeczeństwa i polityków. Z wielu powodów. Po pierwsze - nikt o tym nie słyszał i w środku kampanii wyborczej ludzie zwykle klikają i czytają nawalanki polityków, lub jak pan A wkopał pana B. Po drugie - zanim zmiany klimatyczne nie dotkną nas osobiście, to jest to dla nas science fiction. Bajdurzenie jajogłowych, podczas gdy w Polsce było cudownie długe i ciepłe lato. Że rekordowe tajfuny na Pacyfiku? Eee tam, u Japońców to zawsze coś wiało. Że huragany w Ameryce Północnej niosą nienotowane wcześniej ilości wody? Eee tam, jak trochę deszczu spadnie to się nic nikomu nie stanie (Pioter, przynieś Tacie piwko bo gorące lato w tym roku nad Bałtykiem...). Czcze gadanie. Ale nawet gdyby politycy, biznes i obywatele w końcu przeczytali tę analizę to wiecie co - mało kto zrozumie co tam jest napisane! Trzeba bowiem zrozumieć wykres, i co on oznacza. Trzeba zrozumieć co to znaczy 'oscylacja', 'średnia', zrozumieć następny rysunek pokazujący czas, średnią temperaturę i możliwe stany Ziemi, ogarnąć 'dodatnie sprzężenie', potem 'ujemne sprzężenia zwrotne',  a na koniec zrozumieć dlaczego 2 stopnie Celsiusza - czyli dla nas na codzień niezauważalne wahanie - ma krytyczne znaczenie. I wcale nie chcę powiedzieć, że powinno być to łatwiej opisane. Nie powinno, jest napisane całkiem znośnie. Jeśli zaś chcemy przyczynić się do pozytywnych zmian, uczmy dzieci matematyki! Niech one zrozumieją przekaz takich artykułów, niech potrafią połączyć fakty i pozornie nieistotne objawy. Niech każdy ma choćby podstawowe  kompetencje STEM. Wasz syn jest młodym gniewnym 'humanistą' w klasie dziennikarskiej? Jak ma zamiar opisywać najważniejsze wyzwania ludzkości, jeśli nie potrafi odczytać wykresu, lub nie rozumie, choćby ogólnie, wpływu różnych procesów na zmiany klimatyczne?

Kluczem do wyzwań niedalekiej przyszłości jest nauka, a kluczem do nauki jest matematyka.

No, a teraz, Pioter, możesz podać  to piwko...

p.s. jak już uratujemy Ziemię, to tutaj cudowny przykład jak inzynieria potrafi uczynić szpital trochę milszym miejscem dla najmłodszych. Cudowne.

Do rodziców!

No proszę, niedawno pisałem o największych problemach matematyki, a tu myk - i niejaki Michael Atiyah twierdzi, że rozwiązał jeden z nich, a mianowicie Hipotezę Riemana. Cały artykulik tutaj. I teraz: nie będę narzekał, że ta wzmianka znajduje się tuż pod artykułem o stylizacji Meghan Markle (to jest taka księżniczka), która to stylizacja nie uciszy plotek o ciąży (WOW!!) - widocznie taki świat. Ja sam do niedawna wiedziałem kim jest owa Meghan, a nie znałem Sir Michael'a, który - jak się okazuje - jest Messim matematyki. Ponownie - taki jest świat. Ale w tym artykule jest perełka - link do nagranego wykładu w którym to odkrycie jest przedstawione. I to jest mój główny temat - edukacja stanęła na głowie! Nauczyciel to dzisiaj nie jest ten, który tylko dzieli się swoją wiedzą, a uczniowie zapisują jego słowa, bo inaczej po prostu nie dowiedzą się tego, co ów nauczyciel wie. Dzisiaj mamy już dostęp do największych umysłów świata. Możemy uczestniczyć w wykładach na MIT, Oxbridge czy Stanfordzie. Możemy z herbatką w ręku słuchac noblistów z całego świata. I to jest WOW!!

A w tym samym czasie świetna rozmowa z Anną Zielonką która - uwaga - znalazła się w ścisłym finale najlepszych nauczycieli świata. I cóż pani Anna mówi? Otóż "najważniejszą rola edukacji powinno być przygotowanie młodego człowieka na wyzwania przyszłości oraz umożliwienie uczniom znalezienia swojej życiowej pasji. Mimo, że nie jesteśmy w stanie w 100% przewidzieć rynku pracy w 2040 roku, skupienie się na kształtowaniu umiejętności życiowych takich jak umiejętności interpersonalne, komunikacyjne, empatia, radzenie sobie w życiu, zarządzanie sobą, umiejętności decydowania i krytycznego myślenia wydają mi się kluczowymi."

Już mógłbym na tym skończyć, a tu drugie bum! Analiza Deloitte na temat rynku samochodów elektrycznych za 20 lat która mówi, że będzie ich 50%. I to jest dokładnie to, o czym mówi Anna Zielonka - rzecz nie w tym, czy będzie tych samochodów 50, czy może 45 lub 55 procent. Ani w tym, czy stanie się to za 18 czy 25 lat. Rzecz w tym, że jesteśmy w samym środku pędzącej rewolucji technologicznej, i że nasze dzieci będąc w naszym wieku będą żyły w zupełnie innym świecie. I to jest NASZA ODPOWIEDZIALNOŚĆ, aby je do tego przygotować! Na wyciągnięcie ręki mamy narzędzia aby samemu się wiele nauczyć, i pokazać uczniom jak fascynujący jest świat nauki.

Myślicie że lekcje fizyki muszą być nudne? No to popatrzcie tutaj. Albo tutaj.

Do roboty! Najpierw trzeba ruszyć swoje zadki, zanim kolejny raz zagonimy dzieci do samodzielnej nauki przy biurku z książką :-)

Dzisiaj nie o matematyce.

Prowadzimy w tych tygodniach diagnozy uczniów w naszej szkole. Dobra okazja żeby z dziećmi trochę porozmawiać o tym, co ich interesuje, jak spędzają pierwsze dni roku szkolnego, pocieszyć i zapewnić, że egzaminy ósmoklasisty i gimnazjalne nie będą takie straszne. I tak sobie siedzimy, luźno rozmawiamy, czasem tylko trochę wysiłku trzeba włożyć żeby takiego naburmuszonego nastolatka otworzyć - i myślę sobie, że to jest cudowne. Fantastycznie jest rozmawiać z fajnymi młodymi ludźmi i próbować zmieniać ich podejście z nie lubię matematyki na ooooooooo, teraz rozuuuuuumiem. Żaden projekt, żaden przetarg i żaden biznes nie może się równać z tym uczuciem.

I teraz do rzeczy... Taki oto news:  Jack Ma, azjatycki Steve Jobs i Steve Bezos w jednym, legenda startup'owców i jeden z najbogatszych ludzi na Ziemi rezygnuje z szefowania swojej grupie. Rezygnuje, żeby 'skupić się na edukacji'. Zostanie nauczycielem.

Przybijam wirtualnego żółwika z Jackiem Ma. I z wszystkimi nauczycielami na świecie 😊

A tutaj pozycje obowiązkowe o tym Panu, którego początek drogi naznaczony jest porażkami i odrzuceniami. Ale wiecie, if you keep dreaming and working hard..:

Największe wyzwania matematyki...

Wbrew pozorom to nie jest algorytm liczący czy najbliższa niedziela jest handlowa. Ani rozwiązanie problemu zmieszczenia setek godzin programu w rozkład uczniów siódmych i ósmych klas - takie rzeczy nasze ministerstwo rozwiązuje od ręki, na kolanku, w drodze do pracy. Ale ciekawie podane streszczenie (i linki do głębszych opisów) największych obecnie zdefiniowanych problemów matematyki, opisane w czytelny sposób. Swoją drogą taki periodyk jak Business Insider musi mieć fajną ekipę, skoro biorą się za takie tematy.

Z ciekawostek artykułu - codziennie mamy do czynienia z praktyczną aplikacją wielu z opisanych zjawisk. Mnie najbardziej uderzyło to, że codziennie robię żonie kawę z mlekiem, a nawet nie znamy dokładnego rozwiązania równań opisujących jak to mleko się z kawą miesza... Jak żyć?